μετακινηθείτε προς τα κάτω για ελληνικά

When we sing, our voice is inextricably linked to our minds. Always when we try to sing comes a message from our head to the vocal cords and so we produce that particular note, if that message is not correct then we produce the wrong note. We have in mind an “image” of the song or note and translate this “image” (thought) into sound. Βy singing we can easily recognise the wrong note or someone who may be out of tune.

To sing properly we need this “image” of the sound in our head.

But what happens when we hold the instrument?
So, when we hold the instrument in our hands we lose our connection to that “image” because we deal with the slide or the valves since these will lead us to the right tone (note). We are complacent that by pressing the right key or placing the slide in the right position we will also have the desired result and end up playing music in a robotic way.

What an instrumentalist must achieve is not to allow the instrument to get in the way between the “image” we have in mind and what comes out of the bell.

In short:
When the musician has forgotten that he is holding an instrument during the concert then the goal has been achieved.

How is that possible?
As you practice the legato, staccato, flexibilities and more, you should also devote time to practice the connection of that “image”in your head with the sound you are making. The sound in your head must be transferred to the instrument. Practice the connection. Sing-play-sing-play…You forget the instrument in your hand and sing!
Now, because the instrument is something foreign to us, while the voice is something we have been using since the day we were born, we should learn to behave as if we were one with the instrument. In order to achieve this, the technical issues of the instrument must have been studied so that they are done automatically as when you walk, You don’t think – you just walk.

By achieving this “automation” you don’t consume your mind on technical issues and you devote your whole body and mind to music!

Be careful!
The technical issues of an instrument and the connection of the “image” you have in mind should go along. One can’t evolve without the other. Find balance in your practice session.

An effective way to get better connection with the sound you have in your head is to study songs (lieder) such as Schubert, Brahms, Mahler and many others. In all songs the music interacts with the words and the singer should express every note in order to fit the story of the text. The text helps the expressiveness of the music and vice versa. They tell a story with words.
When you play an instrument, you don’t have that possibility. For this reason by studying songs (and their text!) you can develop your imagination, explore other aspects of expressiveness and finally learn to tell your own story without words.

  • Study the text
  • Analyze the link between text and notes/chords
  • Listen to singers and notice their expressiveness
  • Finally, transfer what you noticed to the instrument.

In conclusion, we must study the art of singing, it will help us “sing” with our instrument, will help us to connect with the audience more, to express our feelings and be better musicians. Learn to connect your singing with your instrument, don’t ask how is that possible – just sing in your head and it will find it’s way out of the instrument.

With clear image of the sound you want and taking advantage of tools such as dynamics, different articulations and vibrato you can sing with the instrument like a singer with his voice.

Tell your story. Sing it!

Όταν τραγουδάμε η φωνή μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το μυαλό μας. Πάντα όταν προσπαθούμε να τραγουδήσουμε έρχεται ένα μήνυμα από το κεφάλι μας στις φωνητικές χορδές και έτσι παράγουμε την συγκεκριμένη νότα, εάν αυτό το μήνυμα δεν είναι σωστό τότε παράγουμε λάθος νότα και είμαστε φάλτσοι. Έχουμε στο μυαλό μας μια “εικόνα” του τραγουδιού ή της νότας και μεταφράζουμε αυτή την “εικόνα” (σκέψη) σε ήχο. Είναι σίγουρο ότι τραγουδώντας μπορούμε να αναγνωρίσουμε την λάθος νότα ή κάποιον που μπορεί να είναι φάλτσος.

Για να τραγουδήσουμε σωστά χρειαζόμαστε αυτή την “εικόνα” του τραγουδιού στο μυαλό μας.

Τι γίνεται όμως όταν κρατάμε το όργανο στο χέρι ;
Όταν λοιπόν πιάνουμε το όργανο στα χέρια χάνουμε την σύνδεση μας με εκείνη την “εικόνα” στο μυαλό γιατί ασχολούμαστε με τον σωλήνα ή τα κλειδιά μιας και αυτά θα μας οδηγήσουν στο σωστό τόνο (νότα). Εφησυχαζόμαστε ότι πατώντας το σωστό κλειδί ή τοποθετώντας τον σωλήνα στην σωστή θέση θα έχουμε και το επιθυμητό αποτέλεσμα και καταλήγουμε να παίζουμε μουσική με έναν ρομποτικό τρόπο. Τραγούδα-παίξε-τραγούδα-παίξε… Όταν τραγουδήσεις θα ξεχάσεις το όργανο που κρατάς.

Αυτό που πρέπει να πετύχει ένας οργανοπαίχτης είναι να μην επιτρέψει στο όργανο να μπει στην μέση μεταξύ της “εικόνας” που έχουμε στο μυαλό μας και στο τι βγαίνει από την καμπάνα.

Με λίγα λόγια : 

Όταν ο μουσικός έχει ξεχάσει ότι κρατάει όργανο κατά την διάρκεια της συναυλίας τότε ο στόχος έχει επιτευχθεί.

Πως γίνεται αυτό;
Όπως είναι μέρος της μελέτης σου το legato, staccato, flexibilities και πολλά άλλα έτσι θα πρέπει να αφιερώνεις χρόνο και στην επικοινωνία εκείνη της “εικόνας” με τον ήχο που θέλεις να βγάλεις. Τον ήχο που έχεις στο μυαλό σου να το μεταφέρεις στο όργανο. Τραγούδα αυτό που θες να παίξεις άπειρες φορές για να δημιουργήσεις μια γερή σύνδεση στο κεφάλι σου για το πως ακούγεται, αμέσως παίξε με τον ίδιο τρόπο που τραγούδησες.
Τώρα, επειδή το όργανο είναι κάτι ξένο πάνω μας, ενώ η φωνή είναι κάτι που το χρησιμοποιούμε από την ημέρα που γεννηθήκαμε, θα πρέπει να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε ένα με το όργανο. Για να καταφέρουμε κάτι τέτοιο τα τεχνικά ζητήματα του οργάνου θα πρέπει να έχουν μελετηθεί τόσο ώστε να γίνονται αυτόματα όπως όταν περπατάς. Δεν σκέφτεσαι , απλά περπατάς.

Πετυχαίνοντας αυτόν τον “αυτοματισμό” δεν καταναλώνεις το μυαλό σου σε τεχνικά ζητήματα και αφιερώνεις όλο σου το σώμα και μυαλό στην μουσική (τραγούδι).

Προσοχή !

Τα τεχνικά ζητήματα ενός οργάνου και η επικοινωνία της “εικόνας” που έχεις στο μυαλό θα πρέπει να βαδίζουν μαζί. Δεν μπορεί να εξελιχθεί το ένα χωρίς το άλλο.

Ενας αποτελεσματικός τρόπος για να αποκτήσεις καλύτερη επικοινωνία με τον ήχο που έχεις στο μυαλό σου είναι η μελέτη των τραγουδιών (lieder) όπως των Schubert, Brahms, Mahler και πολλών άλλων. Σε όλα τα τραγούδια η μουσική αλληλεπιδρά με τις λέξεις και ο τραγουδιστής θα πρέπει να εκφράσει κάθε νότα έτσι ώστε να ταιριάζει στην ιστορία του κειμένου. Το κείμενο βοηθάει την εκφραστικότητα της μουσικής και vice versa.

Όταν παίζεις ένα όργανο δεν έχεις αυτή την δυνατότητα. Για τον λόγο αυτό μελετώντας τραγούδια μπορείς να αναπτύξεις την φαντασία σου, να εξερευνήσεις άλλες πτυχές της εκφραστικότητας και τέλος να πεις την δικιά σου ιστορία χωρίς λόγια.

  • Μελέτα το κείμενο
  • Ανέλυσε την σύνδεση του κειμένου με τις νότες/συγχορδίες
  • Άκου τραγουδιστές και παρατήρησε την εκφραστικότητα τους
  • Τέλος, μετέφερε ότι παρατήρησες στο όργανο

Έχοντας καθαρά στο μυαλό σου τον ήχο που θες και εκμεταλλεύοντας τα εργαλεία όπως τις δυναμικές, τις διαφορετικές αρθρώσεις και το vibrato μπορείς να τραγουδήσεις με το όργανο όπως ένας τραγουδιστής με την φωνή του.

Πες την ιστορία σου.

εδώ μπορείτε να δείτε το project μου Ποίηση & Μουσική

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.